Afscheid nemen en je weg vinden (Blog 29/10/2021)


Vandaag, exact 2 jaar geleden, nam ik afscheid van mijn vertrouwde werkplek waar ik net geen 20 jaar werkte. Ik trok de deur voor de laatste keer achter me dicht. Een moeilijke stap. Een aartsmoeilijke stap. Het voelde als van een klif springen. Adem inhouden, ogen dicht, springen.  Akelig.

Maar alles in mij zei dat dit de enige en juiste beslissing was.


Ik ging met mijn ontslagbrief naar het werk. In overleg kozen we voor een korte opzegtermijn. Op het moment dat ik alle moed verzameld had om te vertrekken moest ik springen. En springen doe je kort en krachtig. Klaar gaan staan op de rand. Kijken naar het uitzicht. De diepte. De uitdaging. De toekomst.


En dan: adem inhouden en springen.

 

En dan.

Zwemmen.

Kopje onder gaan.

Terug lucht happen.

Zwemmen.

Twijfel voelen of je eigenlijk  nog wel kan zwemmen.

Denken dat je niet meer kan zwemmen.

Bevriezen. Verlammen.

Kopje onder gaan.

Terug boven water komen en opnieuw leren zwemmen. Of terug voelen hoe je moet zwemmen. Weten dat je diep vanbinnen weet hoe je moet zwemmen. Maar dat je het gewoon even vergeten was. Dat je zwemcapaciteit misschien wat ‘ingedommeld’ was.

 

Afscheid nemen van een vertrouwde (werk)plek is een rouwproces.

Een rouwproces dat aandacht vraagt.

Een rollercoaster. Een carrousel.

Kwaad zijn. Verdriet voelen. Wenen. Je bijeen pakken. Ontkennen dat je rouwproces aandacht nodig heeft. Ontkennen dat je iets kwijt bent. Ontkennen dat je iets verloren bent. En terug verder gaan. Plannen maken. Stappen zetten. Proberen. En dan… Terug kwaad zijn. Verdriet voelen. Twijfelen. Aan jezelf. Aan alles… En dan… Terug moed vinden. Helderheid vinden over je volgende stappen. Stappen zetten. Blijdschap voelen. Rust voelen. En dan… Terug kwaad zijn. Je machteloos voelen. Innerlijke onrust voelen. Je eenzaam voelen. Je weg kwijt zijn… En dan…  Terug kracht vinden en doordoen. Nieuwe plannen maken. In actie komen. Energie voelen. Innerlijke rust voelen. Helderheid vinden. Nieuwe stappen zetten. Energie en focus vinden…

De rollercoaster van het leven. De rollercoaster van afscheid nemen. De rollercoaster van rouw.

 

Vandaag ben ik dankbaar voor mijn proces. Vandaag ben ik fier dat ik de moed vond om deze moeilijke beslissing te nemen. Vandaag ben ik zeker dat mijn afscheid ruimte gemaakt heeft voor nieuwe wegen. Nieuwe wegen die dicht bij mezelf liggen. Nieuwe wegen die me nieuwe mogelijkheden, nieuwe uitdagingen en nieuwe leerkansen geven.

 

Soms moet je bewegen. Soms moet je andere en nieuwe wegen inslaan. Oude vertrouwde wegen achter je laten. Om nieuwe dingen te ontdekken. Om jezelf te herontdekken. Om te groeien. Om een leven te leiden dat helemaal bij je past.

 

‘Ikigai’ is een Japans concept dat staat voor datgene waar je ’s ochtends voor opstaat. Datgene in je leven dat je energie geeft. Datgene dat ‘moeiteloos’ door je stroomt. Datgene dat jij in de wereld wil zetten. Datgene dat je blij maakt.  Datgene dat betekenis en zin geeft aan je leven. Datgene dat je soms bezighoudt in je droom en je ’s ochtends opstaat met energie. Met een nieuwe helderheid. Dat dus.

 

Voor mij is mijn ‘ikigai’: Mijn zoon zien opgroeien.

Mijn eigen ontwikkelingspad volgen, dicht bij mezelf. Mijn leven leiden en helderheid en inzichten vinden in dit leven. En wat ik leer, doorgeven aan anderen. Op een lichte, eenvoudige en krachtige manier. Zodat anderen ook kunnen groeien en ontwikkelen, op hun unieke manier.

Zodat we allemaal kunnen zijn wie we zijn. Zonder zelfoordelen, zonder druk, zonder maren. Gewoon, weten wie je bent. En fier en moedig je levenspad bewandelen. In overvloed. In dankbaarheid. In overgave.

 

Wat is jouw ‘ikigai’?

Wat is jouw reden om op te staan?

Wat maakt jou blij? Wat geeft jou energie?

 

Laat het me weten (via een mailtje naar vera@soulgood.be). Laten we onze verhalen delen en leren van elkaar. Laten we onze verhalen delen en (h)erkenning vinden bij elkaar. Laten we samen groeien en ontwikkelen. In overvloed. In dankbaarheid. In overgave.

 

In mijn Soulgoodcafé staan we dit najaar stil bij onze ‘ikigai’. Wees welkom! Ik ont-moet je graag!